Afwijzing kan je behoorlijk raken. Zeker wanneer je niet alleen reageert op wat er daadwerkelijk gebeurt, maar ook snel verwacht dat een ander je zal afwijzen. Iemand reageert korter dan normaal, kijkt anders of laat langer niets van zich horen en voordat je het weet vraag je je af: heb ik iets verkeerd gedaan?
Dit wordt afwijzingsgevoeligheid, of Rejection Sensitivity, genoemd. Je bent dan extra alert op mogelijke afwijzing, interpreteert onduidelijke sociale signalen sneller in die richting en kunt er sterk op reageren.
Afwijzingsgevoeligheid bij HSP is geen kenmerk van hoogsensitiviteit. Toch kan het thema juist als HSP veel impact hebben. Je merkt subtiele veranderingen vaak snel op en verwerkt ervaringen diepgaand. Wanneer je daarnaast hebt geleerd om rekening te houden met mogelijke afwijzing, kan een klein sociaal signaal daardoor veel in beweging zetten.
Inhoudsopgave
- Wat je moet weten over afwijzingsgevoeligheid bij HSP
- Wat is afwijzingsgevoeligheid?
- Is afwijzingsgevoeligheid een HSP-kenmerk?
- Waarom kan afwijzing als HSP toch zo hard binnenkomen?
- Hoe ontstaat afwijzingsgevoeligheid?
- Hoe afwijzingsgevoeligheid zichzelf in stand kan houden
- Hoe herken je afwijzingsgevoeligheid bij HSP?
- Wat helpt bij afwijzingsgevoeligheid?
- Wanneer kan begeleiding helpen?
- Tot slot: afwijzingsgevoeligheid bij HSP begrijpen
- Veelgestelde vragen afwijzingsgevoeligheid bij HSP
💡 Lees ook: De complete gids over hoogsensitiviteit
Wat je moet weten over afwijzingsgevoeligheid bij HSP
Afwijzingsgevoeligheid draait niet alleen om hoe sterk een afwijzing binnenkomt. Vooral de verwachting van afwijzing en de betekenis die je aan sociale signalen geeft, spelen een belangrijke rol.
Het is geen kenmerk van hoogsensitiviteit, maar een afzonderlijk patroon dat zowel bij HSP als niet-HSP kan voorkomen.
Bij HSP kunnen eigenschappen als subtiele veranderingen opmerken en ervaringen diepgaand verwerken invloed hebben op hoe zo’n bestaand patroon wordt beleefd.
Afwijzingsgevoeligheid kan mede ontstaan door eerdere ervaringen waarin acceptatie, veiligheid of verbinding niet vanzelfsprekend voelde.
Het patroon kan zich uiten in piekeren over sociale situaties, bevestiging zoeken, jezelf aanpassen, terugtrekken of afwijzing proberen vóór te zijn.
Belangrijk is het verschil tussen wat je daadwerkelijk waarneemt en de conclusie die je daar vervolgens aan verbindt.
Door die automatische interpretaties te leren herkennen en nieuwe ervaringen op te doen, kan afwijzing steeds minder bepalend worden voor je keuzes en gedrag.
Wat is afwijzingsgevoeligheid?
Afwijzingsgevoeligheid, in de psychologie bekend als Rejection Sensitivity, is de neiging om afwijzing te verwachten, mogelijke signalen ervan snel op te merken en er sterk op te reageren. Het begrip werd onder andere onderzocht door psychologen Geraldine Downey en Scott Feldman. Zij beschreven een patroon waarbij mensen niet alleen sterker reageren op daadwerkelijke afwijzing, maar ook eerder afwijzing verwachten en die kunnen zien in situaties die nog niet helemaal duidelijk zijn.
Dat verschil is belangrijk.
Het gaat dus niet alleen om:
- “Ik vind het vervelend als iemand mij afwijst.”
Afwijzingsgevoeligheid kan al eerder beginnen:
- “Straks wijst diegene mij af.”
Vanaf dat moment ga je mogelijke signalen extra goed in de gaten houden. Een stil gezicht, een kort bericht of iemand die minder enthousiast reageert, krijgt dan sneller betekenis.
Is afwijzingsgevoeligheid een HSP-kenmerk?
Afwijzingsgevoeligheid is geen HSP-kenmerk. Dat onderscheid is belangrijk. Hoogsensitiviteit wordt wetenschappelijk onderzocht als Sensory Processing Sensitivity (SPS). Het heeft te maken met verschillen in sensitiviteit, responsiviteit en de verwerking van informatie.
Afwijzingsgevoeligheid gaat specifiek over hoe je mogelijke sociale afwijzing verwacht, interpreteert en verwerkt. Je kunt dus hoogsensitief zijn zonder bijzonder gevoelig te zijn voor afwijzing. En je kunt afwijzingsgevoelig zijn zonder hoogsensitief te zijn.
In de recente wetenschappelijke review van Greven, Trupp, Homberg en Slagter uit 2026 wordt bovendien benadrukt dat bij SPS nog beter onderscheid gemaakt moet worden tussen de kern van sensitiviteit en eigenschappen of gevolgen die ermee samen kunnen gaan. Dat maakt het extra belangrijk om patronen als pleasen, conflictvermijding, jezelf wegcijferen of afwijzingsgevoeligheid niet automatisch als HSP-kenmerk te beschouwen.
Waarom kan afwijzing als HSP toch zo hard binnenkomen?
Dat afwijzingsgevoeligheid geen HSP-kenmerk is, betekent niet dat hoogsensitiviteit geen rol kan spelen in hoe je afwijzing ervaart. Als HSP kun je kleine veranderingen in toon, gezichtsuitdrukking, houding of gedrag snel opmerken. Ook kun je langer nadenken over een gesprek of gebeurtenis en verschillende mogelijke betekenissen ervan tegen elkaar afwegen.
Dat is op zichzelf geen probleem. Je merkt informatie op en verwerkt die diepgaand. Maar wanneer je door eerdere ervaringen al rekening houdt met afwijzing, krijgt diezelfde opmerkzaamheid ineens een andere functie. Je ziet niet alleen dat iemand anders reageert, maar je gaat misschien direct onderzoeken wat die verandering over jou of jullie contact betekent.
Juist daar kunnen hoogsensitiviteit en afwijzingsgevoeligheid elkaar raken. Niet omdat een HSP automatisch meer afwijzing ziet, maar omdat een bestaand patroon van afwijzingsgevoeligheid zich kan vermengen met eigenschappen als subtiele signalen opmerken, ervaringen uitgebreid verwerken en eerdere informatie meenemen in nieuwe situaties.
Hoe ontstaat afwijzingsgevoeligheid?
Er bestaat niet één oorzaak van Rejection Sensitivity. Wel wordt afwijzingsgevoeligheid in onderzoek in verband gebracht met eerdere negatieve sociale ervaringen. Erbij horen is voor mensen een belangrijke sociale behoefte. Wanneer je regelmatig ervaart dat je niet geaccepteerd, begrepen of serieus genomen wordt, kan het logisch worden om voortaan beter op mogelijke afwijzing te letten.
Dat kan bijvoorbeeld ontstaan wanneer:
- je bent gepest,
- je vaak bekritiseerd bent,
- je emoties weinig ruimte kregen
- belangrijke anderen wisselend, afwijzend of onvoorspelbaar reageerden.
Een meta-analyse naar ervaringen van mishandeling en verwaarlozing in de jeugd vond een klein maar duidelijk verband met latere afwijzingsgevoeligheid, waarbij de samenhang met emotionele mishandeling sterker was dan die met fysieke mishandeling. Dat betekent niet dat iedereen met afwijzingsgevoeligheid zulke ervaringen heeft meegemaakt. Het laat wel zien dat eerdere relationele ervaringen ertoe kunnen bijdragen dat je later alerter wordt op afwijzing.
Afwijzingsgevoeligheid en emotionele flashbacks
Soms raakt een situatie in het heden aan iets wat je eerder hebt meegemaakt. Iemand reageert bijvoorbeeld kort, afstandelijk of kritisch. Op zichzelf hoeft dat niet direct afwijzing te betekenen, maar als zulke signalen vroeger vaker samengingen met afwijzing, buitensluiting of kritiek, kan je reactie nu veel sterker zijn.
Bij een emotionele flashback hoef je niet bewust terug te denken aan een eerdere gebeurtenis. Je kunt vooral ineens een oud gevoel opnieuw ervaren, zoals schaamte, angst, machteloosheid of het gevoel dat je niet gewenst bent.
Dat is iets anders dan afwijzingsgevoeligheid, maar het kan er wel invloed op hebben. Als een situatie in het heden iets oproept van eerdere pijnlijke ervaringen, kun je sneller verwachten dat je opnieuw wordt afgewezen. Daardoor kan een korte reactie, stilte of veranderde toon eerder als afwijzing voelen, terwijl je nog niet weet wat er werkelijk aan de hand is.
Lees meer over emotionele flashbacks en hoe je ze kunt herkennen.
Wanneer anders zijn als afwijzing voelt
Als HSP kun je al jong merken dat je op bepaalde dingen anders reageert dan mensen om je heen. Misschien had je meer tijd nodig om ergens aan te wennen, raakte je sneller overweldigd of dacht je langer na over gebeurtenissen. Wanneer daar begrip voor is, hoeft dat helemaal geen probleem te zijn. Anders zijn betekent dan niet dat er iets mis met je is.
Maar wanneer je regelmatig te horen kreeg dat je je niet zo moest aanstellen, niet zo gevoelig moest zijn of gewoon mee moest doen, kan de boodschap anders binnenkomen. Zeker als een kind de bredere context nog niet kan overzien, kan daar gemakkelijk een conclusie uit ontstaan als: Er zal wel iets mis met mij zijn.
💡 Lees ook: Complexe PTSS, wat is en hoe herken je het?
Hoe afwijzingsgevoeligheid zichzelf in stand kan houden
Jezelf afwijzen voordat een ander het doet
Een patroon dat ik in mijn praktijk regelmatig tegenkom, is dat iemand de mogelijke afwijzing probeert vóór te zijn. Je spreekt een idee bijvoorbeeld maar niet uit omdat een ander het misschien vreemd vindt. Je stelt geen vraag omdat het antwoord nee kan zijn. Of je past je alvast aan voordat iemand überhaupt heeft aangegeven dat dit nodig is.
Daarmee ontstaat iets paradoxaals: om jezelf tegen afwijzing te beschermen, wijs je soms eerst zelf je behoefte, mening of verlangen af. Dat kan tijdelijk een gevoel van controle geven.
Als je niets vraagt, kun je tenslotte ook geen nee krijgen. Maar je krijgt daardoor evenmin de kans om te ervaren dat iemand positief reageert, dat een verschil van mening geen afwijzing hoeft te zijn of dat je een teleurstelling prima kunt verdragen. Zo kan afwijzingsgevoeligheid zichzelf ongemerkt in stand houden.
Wanneer je afwijzing gaat verwachten
Bij afwijzingsgevoeligheid kan een onduidelijke sociale situatie snel een bepaalde richting krijgen:
Je verwacht afwijzing → je let extra op signalen die daarbij passen → je interpreteert onduidelijke signalen sneller als afwijzing.
Dat betekent niet dat je iets verzint. Misschien reageert iemand inderdaad korter, blijft een bericht langer onbeantwoord of verandert de sfeer. De vraag is alleen welke betekenis je daaraan geeft.
- Hij reageert kort is een waarneming.
- Hij vindt mij irritant is een interpretatie.
Juist bij afwijzingsgevoeligheid kunnen die twee snel in elkaar overlopen. Door dat verschil te leren herkennen, ontstaat er ruimte om niet automatisch vanuit de verwachting van afwijzing te reageren.
Goedkeuring en bevestiging zoeken
Wanneer je eigen gevoel van waarde sterk afhankelijk is geworden van hoe anderen op je reageren, kan bevestiging steeds belangrijker worden. Een compliment stelt gerust. Een vriendelijke reactie betekent dat alles goed zit. Maar een kritische opmerking, stilte of verandering in gedrag kan daardoor ook onevenredig zwaar gaan wegen.
Je aandacht verschuift dan ongemerkt van:
- Wat vind ik hiervan?
naar:
- Wat vindt de ander van mij?
En juist daardoor krijgt die ander steeds meer invloed op hoe jij jezelf ziet. Dat betekent niet dat je geen behoefte meer zou mogen hebben aan waardering of verbinding. Die behoefte is menselijk. Het gaat erom dat de reactie van een ander niet voortdurend de maatstaf wordt voor jouw eigenwaarde.
Hoe herken je afwijzingsgevoeligheid bij HSP?
Afwijzingsgevoeligheid kan zich op verschillende manieren uiten. Je kunt gesprekken achteraf uitgebreid analyseren en zoeken naar aanwijzingen dat er iets misging. Je kunt veel bevestiging nodig hebben, kritiek snel als persoonlijke afwijzing ervaren of situaties vermijden waarin iemand nee tegen je zou kunnen zeggen.
Een andere mogelijkheid is dat je jezelf sterk aanpast om de kans op afwijzing zo klein mogelijk te maken. Sommige mensen trekken zich vooral terug wanneer zij afwijzing verwachten. Anderen gaan juist harder hun best doen, zoeken geruststelling of reageren defensief. Het onderliggende patroon kan hetzelfde zijn, terwijl het gedrag er heel anders uitziet.
💡 Lees ook: 21 kenmerken van afwijzingsgevoeligheid bij HSP
Wat helpt bij afwijzingsgevoeligheid?
Minder last krijgen van afwijzingsgevoeligheid betekent niet dat afwijzing je nooit meer iets mag doen. Het gaat er eerder om dat mogelijke afwijzing niet automatisch bepaalt wat je denkt, voelt of doet.
1. Maak onderscheid tussen wat je weet en wat je invult
Wanneer je merkt dat een reactie je raakt, probeer dan eerst te kijken naar de feiten. Wat is er daadwerkelijk gebeurd? En welke conclusie heb jij daar vervolgens aan verbonden?
- Ze heeft nog niet gereageerd is iets anders dan ze wil niets meer met mij te maken hebben.
Dat klinkt eenvoudig, maar juist wanneer oude verwachtingen worden geactiveerd kan die tweede gedachte heel overtuigend voelen. Je hoeft jezelf vervolgens niet wijs te maken dat alles vast wel goed zit. Het doel is niet positief denken, maar ruimte maken voor meerdere mogelijke verklaringen zolang je niet weet wat er aan de hand is.
2. Merk op wanneer je jezelf alvast afwijst
Let eens op de momenten waarop jij je gedrag aanpast aan een afwijzing die nog niet heeft plaatsgevonden. Wat vraag je niet? Wat zeg je niet? Waar pas je jezelf aan? Welke keuze maak je vooral omdat je bang bent voor de reactie van een ander? Dat zijn waardevolle momenten om te onderzoeken, omdat ze zichtbaar maken hoeveel ruimte de verwachte afwijzing inmiddels inneemt.
3. Bouw nieuwe ervaringen stap voor stap op
Je hoeft niet meteen het spannendste gesprek aan te gaan of jezelf bewust aan grote afwijzingen bloot te stellen. In mijn praktijk gebruik ik daarvoor weleens het beeld van een gevoelig kind dat voor het eerst de zee in wil. Je doet dat kind geen zwembandjes om om het vervolgens vanaf het strand het water in te duwen.
Je kijkt eerst samen naar de zee. Misschien ga je daarna met je voeten in het water. En pas wanneer er voldoende vertrouwen is, volgt een volgende stap. Zo kun je ook met afwijzingsgevoeligheid omgaan. Juist kleine ervaringen kunnen nieuwe informatie geven: je spreekt je uit en de relatie blijft bestaan. Je stelt een vraag en kunt een nee verdragen. Iemand is het niet met je eens, zonder dat jij als persoon wordt afgewezen.
Je leert niet dat afwijzing nooit meer zal voorkomen. Je leert dat je niet iedere mogelijke afwijzing vooraf hoeft te voorkomen.
4. Blijf bij jezelf
Als je sterk gericht bent geraakt op wat anderen van je vinden, kan het helpen om bewust weer naar jezelf terug te keren.
- Wat vind jij?
- Wat heb jij nodig?
- Wat past bij jou?
En kun je verdragen dat een ander daar soms anders over denkt? Dat laatste is vaak wezenlijk. Een grens stellen, een andere keuze maken of ergens nee tegen zeggen kan betekenen dat iemand teleurgesteld is. Dat ongemak is niet automatisch een teken dat je iets verkeerd hebt gedaan.
Lees ook: grenzen stellen als HSP en omgaan met kritiek als je hoogsensitief bent.
5. Reageer met begrip op het patroon
Afwijzingsgevoeligheid aanpakken door streng tegen jezelf te zeggen dat je je niet zo moet aanstellen, werkt meestal averechts. Het patroon heeft ergens een functie gehad. Waarschijnlijk probeerde je daarmee pijn, spanning of verlies van verbinding te voorkomen.
Je hoeft het daarom niet goed te keuren om er met begrip naar te kunnen kijken. Zelfcompassie betekent niet dat je iedere gedachte voor waar aanneemt. Het betekent dat je kunt erkennen dat iets je raakt en tegelijkertijd kunt onderzoeken of je oude bescherming in deze situatie nog nodig hebt.
💡 Lees ook: Zelfcompassie voor HSP
Wanneer kan begeleiding helpen?
Soms kun je zelf al veel veranderen door het patroon beter te herkennen. Maar wanneer angst voor afwijzing veel invloed heeft op je relaties, werk, grenzen of keuzes, kan begeleiding helpen om te onderzoeken waar het patroon vandaan komt en wat het tegenwoordig in stand houdt.
Daarbij is het belangrijk om niet alleen te kijken naar hoe je minder gevoelig wordt, maar ook naar wat je precies interpreteert als afwijzing, hoe je daarop reageert en waar je jezelf misschien verlaat om de verbinding met een ander te behouden.
Middels HSP coaching kan daarnaast aandacht zijn voor de rol die je hoogsensitiviteit speelt. Niet als oorzaak van je afwijzingsgevoeligheid, maar als onderdeel van de manier waarop jij informatie, emoties en sociale situaties verwerkt.
Tot slot: afwijzingsgevoeligheid bij HSP begrijpen
Afwijzingsgevoeligheid bij HSP betekent niet dat afwijzing simpelweg harder aankomt omdat je hoogsensitief bent. Rejection Sensitivity is een eigen patroon waarbij je mogelijke afwijzing verwacht, signalen in die richting sneller opmerkt en er sterk op kunt reageren.
Hoogsensitiviteit en afwijzingsgevoeligheid zijn dus niet hetzelfde. Juist dat onderscheid geeft ruimte. Want waar hoogsensitiviteit onderdeel is van wie je bent, kun je de patronen rondom afwijzing wel steeds beter leren herkennen. Je kunt onderzoeken of een gedachte klopt, stoppen met jezelf alvast afwijzen en stap voor stap ervaren dat niet iedere stilte, kritische reactie of andere mening iets zegt over jouw waarde.
Zo hoeft de vraag steeds minder te zijn:
- Wat vindt de ander van mij?
En ontstaat er weer ruimte voor:
- Wat vind ik zelf?
Veelgestelde vragen over afwijzingsgevoeligheid bij HSP
Nee. Afwijzingsgevoeligheid of Rejection Sensitivity is geen HSP-kenmerk. Hoogsensitiviteit heeft betrekking op sensitiviteit en informatieverwerking. Bij afwijzingsgevoeligheid verwacht iemand mogelijke sociale afwijzing, interpreteert signalen daar sneller als aanwijzing voor en kan daar sterk op reageren. De twee kunnen bij één persoon samen voorkomen, maar zijn niet hetzelfde.
Als HSP kun je ervaringen uitgebreid verwerken en ook subtiele sociale informatie opmerken. Daardoor kan een gebeurtenis langer aandacht krijgen. Dat betekent echter niet automatisch dat je afwijzingsgevoelig bent. Van Rejection Sensitivity spreken we juist wanneer ook de verwachting en interpretatie van mogelijke afwijzing een belangrijke rol spelen.
Een belangrijk signaal is dat niet alleen daadwerkelijke afwijzing je raakt, maar dat je er vooraf al sterk rekening mee houdt. Je kunt onduidelijke reacties sneller als afwijzing interpreteren, gesprekken blijven analyseren, bevestiging zoeken of situaties vermijden waarin je afgewezen zou kunnen worden.
Je kunt leren om anders met afwijzingsgevoeligheid om te gaan. Belangrijk is onder meer dat je leert herkennen wanneer een oude verwachting wordt geactiveerd, onderscheid maakt tussen waarneming en interpretatie en nieuwe ervaringen opdoet waarin je niet automatisch vanuit mogelijke afwijzing handelt. Onderzoek naar Rejection Sensitivity wijst erop dat interpretatie van ambigue sociale informatie een relevant onderdeel van dit patroon is.
Wil je HSP tips in je mailbox ontvangen?
+ gratis HSP minigids
Bewaar voor later op Pinterest:
12 Reacties
Zeer herkenbaar! Als HSP én met jeugdtrauma narcistische ouder worstel ik al mijn hele leven met die angst voor afwijzing en veel te grote behoefte aan waardering van anderen. (Faalangst én een pleaser). Niemand heeft me ooit duidelijk kunnen maken wat ik hieraan kan doen. Zelfliefde, ja maar HOE? Hoe bereik ik dat?
Bedankt Maaike voor je zeer heldere uitleg. Met jouw tips kan ik tenminste op weg!!!
Het is niet zozeer de angst voor afwijzing, ik word daadwerkelijk vaak afgewezen. Heb al heel vaak meegemaakt dat vriendinnen afhaken.
Ik kan geen andere reden bedenken dan dat ik bepaalde processen bij hen heel goed zie (hoe arrogant dit wellicht ook klinkt) en dat ik daar eerlijk over ben als ze mij over een probleem vertellen. Mijn ervaring is dat veel mensen de waarheid niet willen horen c.q. niet aan zelfreflectie doen en dus afhaken, omdat ze het niet prettig vinden met hun eigen aandeel geconfronteerd te worden.
Over koetjes en kalfjes praten probeer ik al, maar voor mij is het soms lastig aan de oppervlakte te blijven.
Ik vind mezelf een leuk en gezellig mens, ben attent, eerlijk, empatisch, heb humor. Maar door de vele stukgelopen contacten voel ik me ontzettend eenzaam en ben ik erg aan mezelf gaan twijfelen.
Het valt mij trouwens op dat ik vaak betere vriendschappen met mannen heb dan met vrouwen.
Ik ben benieuwd of er mensen zijn die dit herkennen. N.B. zowel mijn zus als ik slagen er beide niet in om een gezonde, langdurige liefdesrelatie op te bouwen. Onze gevoelens werden vroeger thuis ook afgewezen, maar we hebben wel nog steeds een sterke band met mijn ouders.
Hoi Suzan,
Toen ik jouw stukje las, kon ik het niet laten hierop te reageren.
Allereerst wil ik zeggen…haal aub het oordeel over arrogantie weg! Het is iets positiefs dat je van je eigen intuïtie op aan kunt.
Daarnaast weet ik uit ervaring dat er mensen in je leven komen en gaan. Wanneer je naar jezelf luistert, dus echt kijkt wie je nodig hebt of waar je zelf op aan kunt, zonder oordelen. Ga je mensen leren kennen waarbij je 100% jezelf kunt zijn. Aanpassen is iets wat je waarschijnlijk lang hebt gedaan en goed in bent geworden, waardoor je jezelf bent kwijt geraakt en nu niet meer weet wie je daadwerkelijk bent. Mensen om je heen die jou afwijzen zijn gewoon niet jouw mensen. Dat ligt niet aan jou en niet aan die mensen…we hoeven niet met iedereen om te kunnen gaan. Zoek waardering in jezelf, zonder oordelen. En de rust dat je er zelf mag zijn. En vanzelf komen er mensen op je pad, waarbij jij je lekker voelt. Maar zoeken werkt vaak averechts, kan voorkomen dat we verbanden willen leggen en willen zien die er niet zijn en dus het grote geheel niet kunnen zien.
Wat betreft het stukje mannelijke vriendschappen. Ik kan zelf ook beter contact leggen met mannen dan met vrouwen, maar dat heb ik mezelf aangeleerd ( in mijn hoofd zijn mannen eerlijker dan vrouwen en heb ik zo de rust en vertrouwen dat een man wel zelf grenzen aangeeft en ik ook niet hoef te denken voor een ander). Maar ook dit is een oordeel die ik mezelf geef. Want hoe goed ik ook alles aanvoel, het hoeft daadwerkelijk niet te betekenen dat een ander/ andere vrouw, geen grenzen aan kan geven. Of oneerlijk is of het 1 zegt en het ander doet. (Stukje onrechtvaardig waar ik zelf niet zo goed mee om kan gaan).
Maar dat is een stukje van mijzelf.
Weet in ieder geval dat je er mag zijn en dat niets verkeerd is wat je doet. Iedereen heeft zijn eigen verhaal/gevoel/gedachtes. En als iedereen aan zichzelf zou denken, word er aan iedereen gedacht. (Zo probeer ik een beetje om te denken haha)
Lang verhaal, hoop dat je er wat aan hebt. Je bent een krachtig mens en ga zo door!
Liefs Kim
Beste Suzan, ik herken mijzelf in je verhaal. Als HSP vindt ik het erg lastig als ik tegenstrijdigheden bemerk bij mensen. Vaak hebben ze dat zelf niet door. Of ze komen erachter nadat ik ze ermee confronteerde. Ik weet nu dat ik dan over de grens van een ander ga. En dat is niet oké.
Ik merk de tegenstrijdigheid op vanuit HSP. En ik kan het interpreteren als afwijzing door mijn afwijzing s gevoeligheid.
Bij zo n conflict in mijzelf probeer ik verantwoordelijk te nemen voor mijn eigen pijn die ik daarbij ervaar. Omdat ik anders niet veel vrienden/contacten over ga houden.
Ik vind dit erg moeilijk. En ik zeg hiermee niet dat je jezelf aan de kant moet zetten in situaties als deze. Maar grenzen van een ander moet je respecteren. Net zoals die van jezelf.
Het is maar wat iemand waard is voor je.
Aldus een man die moe is van het worstelen met zichzelf. En goed vriendschappen kan hebben met vrouwen.
Misschien heb je wat aan mijn bericht.
Groet, Martin
Hoe kom je er voor jezelf achter of je ‘echt’ als HSP geboren bent, of dat je door bepaalde gebeurtenissen afwijzingsgevoelig geworden bent? Ik lees dat je als HSP eerder afwijzingsgevoelig kunt raken, maar dit kan als ik het goed begrijp dus ook ontstaan zonder HSP te zijn en dan raak je dus gevoeliger voor bepaalde stimuli (uit angst voor afwijzing).
Hoe ontdek je waar sprake van is bij jezelf?
Door dit allemaal te lezen en de test te doen omdat ik vermoed dat mijn dochter hsp is, herken ik zoveel bij mezelf en krijg ik het vermoeden dat ik zelf hoogsensitief ben….
Heel raar is dit en heel confronterend ook
Beste Michèle,
Ik hoop dat de artikelen je een beetje op weg kunnen helpen. Weet dat je er niet alleen voor staat en er ook allerlei kwaliteiten zijn van hoogsensitiviteit.
Op de kleuterschool moest ik van de juf voor straf in de prullenbak staan als ik iets had gedaan wat niet mocht. Vijftig jaar later ben ik nog steeds niet in staat mezelf op waarde te schatten.
Zooo, is dit even herkenbaar om te lezen Ik vraag me af hoe iemand in je omgeving hier nou het beste mee om kan gaan? Ik heb 1 goede vriend waar ik veel bij kwijt kan, maar waar hij mij eerst steeds die bevestiging gaf die ik zocht doet hij dat nu niet meer, omdat hij vind dat ik het zelf moet oplossen en hij dit niet kan blijven doen. Daar heeft hij natuurlijk een punt en ben daar ook echt wel aan aan het werken, maar is moeilijke weg en merk dat als ik moe ben en niet lekker in m’n vel zit ik toch weer bij hem op zoek ga en wanneer ik het niet krijg die angst juist steeds groter wordt. En dat is zo jammer en ik snap zijn reactie later ook heel goed, maar op dat moment wordt ik boos en het is zo jammer dat het zo’n averechts effect heeft wat hij doet. Ik weet dat hij hiermee worstelt en vraag me af hoe hij nou het beste hier me om zou kunnen gaan? Doet hij het goed? Of wat zou hij anders kunnen doen?
Exact mijn verhaal, ben benieuwd of er een uitleg is!
Wat herkenbaar. Ik heb ook 1 vriend die ik volledig vertrouw en die mijn “onzekerheid “ kent en bij wie ik ook steeds de bevestiging zoek. Hij heeft veel geduld met me maar zegt toch regelmatig “dat heb ik je al gezegd” of “dat weet je nu wel” als ik weer eens bevestiging zoek over iets waar ik al vaker bevestiging bij gezocht heb. Ik snap hem wel als hij zegt dat hij “ in herhaling valt” maar toch doet me dat dan pijn al weet ik dat hij gelijk heeft.
Dag Annelies, mijn verhaal loopt wat gelijk, ik zit met een narcistische vader die van kritiek geven een sport maakte etc. thuis was voor mij ook plaats waar er voor HSP geen plaats of ruimte was! dus ook heel gevoelig voor afwijzing, last van faalangstig gedrag en een ook een pleaser. gelukkig is dat laatste een meerwaarde in mijn job, want ik werk in de zorg. Anyway..met mijn geschiedenis is zelfliefde is een proces van lange adem. das in de spiegel kijken en oprecht zeggen Dammm ik zie er goed uit vandaag! ik mag er zijn, ik ben het waard. das jezelf oprecht durven complementeren. das voor je gaat slapen 5 dingen opschrijven dat heb ik goed gedaan. als je dat kunt, ben je goed opweg! Veel Succes!